Πόση ελευθερία...

Τηλεοπτικός σταθμός στη Δανία θα κρίνει σε ριάλιτι τη τύχη και τη ζωή τριών ανθρώπων... Φαντάζομαί όλοι το έχετε ακούσει, δεν είναι ανάγκη να πω και άλλα για το γεγονός. Αυτό που μου τη "δίνει" είναι η ανοχή της κυβέρνησης για να μήν κατηγορηθεί για λογοκρίσια. Αυτή είναι "Χαρά" της ελευθερίας. Της υπέρμετρής ελευθερίας. Αφιερωμένο το περιστατικό σε αυτούς που θεωρούν την ελευθερία το ύψιστο ιδανικό... Εμπρός, διαλύστε τα όλα, για χάρη του ότι θέλω κάνω...

Φιλοσοφία και Επιστήμη

 

Ο ΝΔ μου έδωσε πάλι τροφή για προβληματισμό. Μου βγήκε ένα παλιό μικρό παράπονο. Το παράπονο για τη ψευτοκουλτούρα και τη ψευτοδιανόηση. Της νομενκλατούρας των σοφών που δέν κατάλαβαν ποτέ τίποτα.

 Φιλοσοφία ορίζεται ως η λογική έρευνα και αναζήτηση της φύσης των πραγμάτων, της αλήθειας των όντων και των φαινομένων. Πώς μπορείς, αλήθεια, να ερευνήσεις και να αναζητήσεις χωρίς την επιστημονική γνώση; Η φιλοσοφία ήταν ανέκαθεν συνδεδεμένη με την επιστήμη. Οι πρώτοι φιλόσοφοι. οι προσωκρατικοί, προσπάθησαν να εξηγήσουν την ύπαρξη και την φύση των πραγμάτων. Η απουσία τεχνικών μέσων και μεθόδων τους ανάγκασε σε νοητικά πειράματα και συμπεράσματα συνδέοντας τους έτσι με την έννοια της φιλοσοφίας. Η φιλοσοφία ήταν ανέκαθεν δεμένη με την επιστήμη. Ο Δημόκριτος(Φυσική), ο Πυθαγόρας(Μαθηματικά), ο Πλάτωνας(Μαθηματικά), ο Αριστοτέλης(Λογική). Η επιστήμη προχώρησε, ανακάλυψε νέα πράγματα. Μαζί της άλλαξε και η φιλοσοφία. Κλασσικά παραδείγματα επιρροής ο Μαρξισμός, ο σχετικισμός και ο θετικισμός. Ο πρώτος επηρεάστηκε βαθύτατα από τον ντετερμινισμό και την μηχανοκρατία της εποχής του. Θεώρησε τον κόσμο προβλέψιμο και υπαγόμενο σε αιώνιους αυστηρούς μηχανικούς νόμους. Οι υπόλοιποι χρησιμοποίησαν αντίστοιχα την σχετικότητα και την απροσδιοριστία ως υπόβαθρο για τους στοχασμούς τους. Κάθε σοβαρή φιλοσοφική θεώρηση είχε και έχει ένα επιστημονικό υπόβαθρο.

 Υπήρχε όμως και άλλη πλευρά. Αυτοί που δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν από επιστήμη. Αυτοί ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο της ποίησης. Με στιχάκια, αφορισμούς και αστοιχείωτα συμπεράσματα προσπάθησαν να φτιάξουν φιλοσοφία. Και για προσδώσουν κύρος στην πρακτική τους, χρησιμοποίησαν την πρακτική που περιγράφει ο ΝΔ. Σύνθεση κειμένων με πολύπλοκους και σύνθετους ορισμούς και εκφράσεις για την δημιουργία της αίσθησης του ακατανόητου και κατωτερότητας στον αναγνώστη. Ο αναγνώστης μή μπορώντας να κατανοήσει τον νόημα θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι δικό του και ότι δεν είναι σε θέση να κρίνει. Ο γραφών τότε αναδεικνύεται σε φιλόσοφο και μέγα πνεύμα. Όλοι αυτοί αποτελούν την ψευτοκουλτούρα των ημερών μας. Άνθρωποι αστοιχείωτοι με μόνη ικανότητα να μπλέκουν σε κόμπους τις λέξεις.

 Πράγματι, πώς γίνεται να βγάζεις συμπεράσματα για τον κόσμο και την ύπαρξη χωρίς να ξέρεις καν πως αυτή λειτουργεί; Πώς μπορείς να δίνεις συμβουλές και προτροπές για ένα κόσμο που δεν ξέρεις καν πως είναι;

Φιλοσοφία και επιστήμη είναι έννοιες αλληλένδετες. Φιλοσοφία χωρίς επιστήμη δεν είναι φιλοσοφία, είναι ποίηση. Και η διαφορά είναι εμφανής. Μια πινελιά στον τοίχο κάνει ο οποιοσδήποτε. Έναν πολύπλοκο αλγόριθμο όμως λίγοι...

Ένας είναι ο εχθρός

 

Οι τελευταίες μέρες με βρήκαν αρκετά απασχολημένο, ως εκ τούτου και η απουσία απ το blog... Είχαμε εκλογές βλέπετε, φοιτητικές. Εδώ βέβαια είναι που ακούω τα συνήθη περί "κομμάτων, συμφερόντων, όλοι είναι το ίδιο, η πολιτική βρομάει" κτλ. Πάντα μου φαίνονταν αφελείς και ρηχές τοποθετήσεις από ανθρώπους που ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το αντικείμενο, ανώριμους που βρέθηκαν στη θέση του κρίνοντα χωρίς ποτέ να κριθούν. Προχωρώντας ως εκ τούτου παραπέρα, ένιωσα ανάγκη να αποτυπώσω σκέψεις, συμπεράσματα από αυτή την πορεία σε αυτόν τον προσωπικό μου χώρο.

 Κατ αρχάς θεωρώ τον εαυτό μου προοδευτικό. Άνθρωπο της αλλαγής, του καινούργιου και της αμφισβήτησης. Γι αυτό και κατατάσσω τον εαυτό μου στην αριστερή όχθη του πολιτικού σκηνικού. Η κατά Νίκο Δήμου γνώμη ότι ο έξυπνος άνθρωπος είναι προοδευτικός με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες διαμορφώθηκαν στο μυαλό μου κάποιες ιδέες και συγκεκριμένα η εξής άποψη. Παραφράζοντας το γνωστό σύνθημα άρχισα να σκέφτομαι ότι ο εχθρός μας δεν είναι ούτε ο ιμπεριαλισμός, ούτε ο καπιταλισμός, ούτε το κράτος. Ο μεγαλύτερος εχθρός της ανθρωπότητας είναι η ανθρώπινη ηλιθιότητα! Και ιδού και η γνωστή ρήση του Αϊνστάιν "Δύο πράγματα είναι άπειρα στον κόσμο, το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα, αν και για το πρώτο έχω κάποιες αμφιβολίες". Πραγματικά, βρίσκω απέναντι μου, στην δεξιά όχθη, μια θάλασσα ηλιθιότητας. Μια παντελή έλλειψη πολιτικού λόγου, αφθονία σε βρισίδι και αρρωστημένα μυαλά γεμάτα από σάπιες, χαζές και ανυπόστατες ιδέες. Νιώθω μεγάλη χαρά όταν βρίσκω απέναντί μου άνθρωπο με τον οποίο να μπορώ να αντιπαραθέσω τις "Σοσιαλιστικές" και ανατρεπτικές μου ιδέες κόντρα στις φιλελεύθερες του αξίες. Κι όμως δυσκολεύομαι. Δυστυχώς, ηλίθιος άνθρωπος κυβερνά τον κόσμο, ηλίθιοι τον εξέλεξαν και ακόμα πιο ηλίθιοι τον ξαναψήφισαν. Ηλίθιοι παραπονιούνται όλη μέρα για όλα και όμως με την δική τους βούληση τα συντηρούν. Ηλίθιοι άνθρωποι κατέστρεψαν τις πιο όμορφες ιδέες. Αυτοί χρησιμοποίησαν το έργο έξυπνων ανθρώπων όπως του Αϊνστάιν και του Μαρξ για να φτιάξουν ατομικά όπλα και "υπαρκτούς σοσιαλισμούς". Όπως και με άλλες πολλές ιδέες τα έκαναν σκατά. Όπως αυτές του Ιησού και του Βούδα. Ώρες ώρες με πιάνει το παράπονο. Κάτι μου λέει να τους αφήσω στη μοίρα τους. Οι γνώσεις μου, οι σπουδές μου μπορούν να μου χαρίσουν μια πολύ καλή θέση στην κοινωνία. Να γίνω εκμεταλλευτής των εκμεταλλευόμενων. Και όμως αντέχω ακόμα...

Μια διαφήμιση που είδα στην τν πριν λίγο κολλάει απόλυτα στο θέμα!

"Το μυαλό σου ζυγίζει 1400 γραμμάρια. Μην το κουβαλάς άδικα. Χρησιμοποίησε το! "

Wikipedia σε CD! ...

Η πιό πρωτοποριακή εγκυκλοπαίδεια βρίσκεται μπροστά σε ένα πισωγύρισμα. Οι ιθύνοντές της θα την βγάλουν σε CD! Πάμε πίσω σπό το δυναμικό στο στατικό... Η wikipedia, που έκανε την διαφορά με την δυναμικότητα και την εθελοντική συνεισφορά, γινεται μιά απ τα ίδια, μια κλασσική εγκυκλοπαίδεια. Άντε, να την δούμε και σε χαρτί. Τώρα, τί θα γίνει με τα δικαιωματα όλων των εθελοντών που την έφτιαξαν είναι ένα ζήτημα... 

Δήμου και Doncat

Άντε είπα και γώ να γράψω κάτι... Μέσα στο σάλο που δημιουργήθηκε για την αναστολή λειτουργίας του αγαπημένου μας blog, ας γράψω δυο λογάκια. Νίκος Δήμου. Το πρώτο βιβλίο που διάβασα ήταν το "Ψηφιακή Ζωή". Από τύχη μπορώ να πώ αφού έψαχνα κυρίως βιβλία με τεχνολογικό περιεχόμενο. Διαβάζοντας το όμως, ένιωσα μια απερίγραπτη χαρά, για πρώτη φορά διαβάζοντας βιβλίο. Ρέ γαμώτο, λεω... Αυτός τα λέει όπως τα σκέφτομαι... Δεν γίνεται, μπάς και τό γραψα εγώ το βιβλίο; Κοίταζα το εξώφυλλο, αλλά έγραφε άλλο όνομα, Νίκος Δήμου έλεγε. Και εκεί άρχισε η γνωριμία. Βιβλία πολλά δεν διάβασα, περισσότερο δοκίμια έψαχνα και δημοσιεύσεις σε περιοδικά. Βλέπετε η φλυαρία δεν μ αρέσει, μου αρέσουν τα σύντομα. Σιγά σιγά άρχισαν να φαίνονται και οι διαφωνίες. Άνθρωπος της ελευθερίας ο Δήμου, σε αντίθεση με μένα, που την θεωρώ έννοια ρηχή, αφελή, σχετική. Μου θυμίζει κάτι σαν το Καλό... Αντιπαλεύει τον κάθε -ισμό, αν και προσκολλημένος στον δικό του ορθολογΙΣΜΟ, τον μη πλήρη ( Αφου , κατα Γκεντελ, στο τέλος καταλήγει και αυτός δογματικός). Απ την άλλη εγώ, που θεωρώ ότι στο τέλος ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του -ισμό και αντιλαμβάνομαι ώς όυσιαστικό ο καθένας να ανήκει στον -ισμό του δικού του εαυτού. Ο ΝΔ αρνητής των κομμάτων, εγω fan... Διαφορές αρκετές, αλλά τα κοινά περισσότερα. Και αυτό γιατί είμαστε έξυπνοι άνθρωποι, όπως λέει, άρα και προοδευτικοί. Άνθρωποι της αλλαγής, του καινούργιου και άς διαφωνούμε σε κάποια σημεία αυτού του καινούργιου. Το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα στη ζωή μου είναι να παίρνω από τους άλλους τον τρόπο σκέψης, και όχι τις απόψεις. Μαζί με τον Μαρξ, τον Γκεντελ , τον Αϊνσταϊν και άλλους, με τους οποίους διαφωνώ σε πολλά στις απόψεις τους, ο Νίκος Δήμου έπεξε σημαντικό ρολο στη διαμόρφωση της σκέψης μου. Δυστυχώς πρόλαβα το blog ως blogger κοντά στο προσωρινό τέλος... Ελπίζω πως δεν θα μείνω με τον καημό! Στο επανειδείν έξυπνε άνθρωπε...