Τετάρτη, 30 Μαΐου 2007

Πόση ελευθερία...

Τηλεοπτικός σταθμός στη Δανία θα κρίνει σε ριάλιτι τη τύχη και τη ζωή τριών ανθρώπων... Φαντάζομαί όλοι το έχετε ακούσει, δεν είναι ανάγκη να πω και άλλα για το γεγονός. Αυτό που μου τη "δίνει" είναι η ανοχή της κυβέρνησης για να μήν κατηγορηθεί για λογοκρίσια. Αυτή είναι "Χαρά" της ελευθερίας. Της υπέρμετρής ελευθερίας. Αφιερωμένο το περιστατικό σε αυτούς που θεωρούν την ελευθερία το ύψιστο ιδανικό... Εμπρός, διαλύστε τα όλα, για χάρη του ότι θέλω κάνω...

Φιλοσοφία και Επιστήμη

 

Ο ΝΔ μου έδωσε πάλι τροφή για προβληματισμό. Μου βγήκε ένα παλιό μικρό παράπονο. Το παράπονο για τη ψευτοκουλτούρα και τη ψευτοδιανόηση. Της νομενκλατούρας των σοφών που δέν κατάλαβαν ποτέ τίποτα.

 Φιλοσοφία ορίζεται ως η λογική έρευνα και αναζήτηση της φύσης των πραγμάτων, της αλήθειας των όντων και των φαινομένων. Πώς μπορείς, αλήθεια, να ερευνήσεις και να αναζητήσεις χωρίς την επιστημονική γνώση; Η φιλοσοφία ήταν ανέκαθεν συνδεδεμένη με την επιστήμη. Οι πρώτοι φιλόσοφοι. οι προσωκρατικοί, προσπάθησαν να εξηγήσουν την ύπαρξη και την φύση των πραγμάτων. Η απουσία τεχνικών μέσων και μεθόδων τους ανάγκασε σε νοητικά πειράματα και συμπεράσματα συνδέοντας τους έτσι με την έννοια της φιλοσοφίας. Η φιλοσοφία ήταν ανέκαθεν δεμένη με την επιστήμη. Ο Δημόκριτος(Φυσική), ο Πυθαγόρας(Μαθηματικά), ο Πλάτωνας(Μαθηματικά), ο Αριστοτέλης(Λογική). Η επιστήμη προχώρησε, ανακάλυψε νέα πράγματα. Μαζί της άλλαξε και η φιλοσοφία. Κλασσικά παραδείγματα επιρροής ο Μαρξισμός, ο σχετικισμός και ο θετικισμός. Ο πρώτος επηρεάστηκε βαθύτατα από τον ντετερμινισμό και την μηχανοκρατία της εποχής του. Θεώρησε τον κόσμο προβλέψιμο και υπαγόμενο σε αιώνιους αυστηρούς μηχανικούς νόμους. Οι υπόλοιποι χρησιμοποίησαν αντίστοιχα την σχετικότητα και την απροσδιοριστία ως υπόβαθρο για τους στοχασμούς τους. Κάθε σοβαρή φιλοσοφική θεώρηση είχε και έχει ένα επιστημονικό υπόβαθρο.

 Υπήρχε όμως και άλλη πλευρά. Αυτοί που δεν μπόρεσαν ποτέ να καταλάβουν από επιστήμη. Αυτοί ακολούθησαν τον εύκολο δρόμο, τον δρόμο της ποίησης. Με στιχάκια, αφορισμούς και αστοιχείωτα συμπεράσματα προσπάθησαν να φτιάξουν φιλοσοφία. Και για προσδώσουν κύρος στην πρακτική τους, χρησιμοποίησαν την πρακτική που περιγράφει ο ΝΔ. Σύνθεση κειμένων με πολύπλοκους και σύνθετους ορισμούς και εκφράσεις για την δημιουργία της αίσθησης του ακατανόητου και κατωτερότητας στον αναγνώστη. Ο αναγνώστης μή μπορώντας να κατανοήσει τον νόημα θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι δικό του και ότι δεν είναι σε θέση να κρίνει. Ο γραφών τότε αναδεικνύεται σε φιλόσοφο και μέγα πνεύμα. Όλοι αυτοί αποτελούν την ψευτοκουλτούρα των ημερών μας. Άνθρωποι αστοιχείωτοι με μόνη ικανότητα να μπλέκουν σε κόμπους τις λέξεις.

 Πράγματι, πώς γίνεται να βγάζεις συμπεράσματα για τον κόσμο και την ύπαρξη χωρίς να ξέρεις καν πως αυτή λειτουργεί; Πώς μπορείς να δίνεις συμβουλές και προτροπές για ένα κόσμο που δεν ξέρεις καν πως είναι;

Φιλοσοφία και επιστήμη είναι έννοιες αλληλένδετες. Φιλοσοφία χωρίς επιστήμη δεν είναι φιλοσοφία, είναι ποίηση. Και η διαφορά είναι εμφανής. Μια πινελιά στον τοίχο κάνει ο οποιοσδήποτε. Έναν πολύπλοκο αλγόριθμο όμως λίγοι...

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2007

Ένας είναι ο εχθρός

 

Οι τελευταίες μέρες με βρήκαν αρκετά απασχολημένο, ως εκ τούτου και η απουσία απ το blog... Είχαμε εκλογές βλέπετε, φοιτητικές. Εδώ βέβαια είναι που ακούω τα συνήθη περί "κομμάτων, συμφερόντων, όλοι είναι το ίδιο, η πολιτική βρομάει" κτλ. Πάντα μου φαίνονταν αφελείς και ρηχές τοποθετήσεις από ανθρώπους που ποτέ δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το αντικείμενο, ανώριμους που βρέθηκαν στη θέση του κρίνοντα χωρίς ποτέ να κριθούν. Προχωρώντας ως εκ τούτου παραπέρα, ένιωσα ανάγκη να αποτυπώσω σκέψεις, συμπεράσματα από αυτή την πορεία σε αυτόν τον προσωπικό μου χώρο.

 Κατ αρχάς θεωρώ τον εαυτό μου προοδευτικό. Άνθρωπο της αλλαγής, του καινούργιου και της αμφισβήτησης. Γι αυτό και κατατάσσω τον εαυτό μου στην αριστερή όχθη του πολιτικού σκηνικού. Η κατά Νίκο Δήμου γνώμη ότι ο έξυπνος άνθρωπος είναι προοδευτικός με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες διαμορφώθηκαν στο μυαλό μου κάποιες ιδέες και συγκεκριμένα η εξής άποψη. Παραφράζοντας το γνωστό σύνθημα άρχισα να σκέφτομαι ότι ο εχθρός μας δεν είναι ούτε ο ιμπεριαλισμός, ούτε ο καπιταλισμός, ούτε το κράτος. Ο μεγαλύτερος εχθρός της ανθρωπότητας είναι η ανθρώπινη ηλιθιότητα! Και ιδού και η γνωστή ρήση του Αϊνστάιν "Δύο πράγματα είναι άπειρα στον κόσμο, το σύμπαν και η ανθρώπινη ηλιθιότητα, αν και για το πρώτο έχω κάποιες αμφιβολίες". Πραγματικά, βρίσκω απέναντι μου, στην δεξιά όχθη, μια θάλασσα ηλιθιότητας. Μια παντελή έλλειψη πολιτικού λόγου, αφθονία σε βρισίδι και αρρωστημένα μυαλά γεμάτα από σάπιες, χαζές και ανυπόστατες ιδέες. Νιώθω μεγάλη χαρά όταν βρίσκω απέναντί μου άνθρωπο με τον οποίο να μπορώ να αντιπαραθέσω τις "Σοσιαλιστικές" και ανατρεπτικές μου ιδέες κόντρα στις φιλελεύθερες του αξίες. Κι όμως δυσκολεύομαι. Δυστυχώς, ηλίθιος άνθρωπος κυβερνά τον κόσμο, ηλίθιοι τον εξέλεξαν και ακόμα πιο ηλίθιοι τον ξαναψήφισαν. Ηλίθιοι παραπονιούνται όλη μέρα για όλα και όμως με την δική τους βούληση τα συντηρούν. Ηλίθιοι άνθρωποι κατέστρεψαν τις πιο όμορφες ιδέες. Αυτοί χρησιμοποίησαν το έργο έξυπνων ανθρώπων όπως του Αϊνστάιν και του Μαρξ για να φτιάξουν ατομικά όπλα και "υπαρκτούς σοσιαλισμούς". Όπως και με άλλες πολλές ιδέες τα έκαναν σκατά. Όπως αυτές του Ιησού και του Βούδα. Ώρες ώρες με πιάνει το παράπονο. Κάτι μου λέει να τους αφήσω στη μοίρα τους. Οι γνώσεις μου, οι σπουδές μου μπορούν να μου χαρίσουν μια πολύ καλή θέση στην κοινωνία. Να γίνω εκμεταλλευτής των εκμεταλλευόμενων. Και όμως αντέχω ακόμα...

Μια διαφήμιση που είδα στην τν πριν λίγο κολλάει απόλυτα στο θέμα!

"Το μυαλό σου ζυγίζει 1400 γραμμάρια. Μην το κουβαλάς άδικα. Χρησιμοποίησε το! "