Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2007

Η ακρίβεια της έκφρασης.

 Πολλές φορές νιώθω ότι το επάγγελμα μου με κάνει να βλέπω δομές και καταστάσεις της πραγματικότητας που άλλοι άνθρωποι δεν μπορούν να διακρίνουν. Βλέπετε, το να προσπαθείς να κάνεις τα σίδερα να σκεφτούν, να επικοινωνήσουν και να δράσουν απαιτεί να διακρίνεις και να αποτυπώσεις ξεκάθαρα πολλές ανθρώπινες λειτουργίες. Θεωρώ πολλές φορές, σε αντίθεση με την τάση που επικρατεί να φτιάξουμε υπολογιστές που να σκέφτονται ανθρώπινα,  ότι ο άνθρωπος έχει πολλά να μάθει από τον τρόπο σκέψης ενός υπολογιστή. Γι αυτό και πιστεύω ότι οι υπολογιστές δέν θα μοιάσουν ποτέ στον άνθρωπο(πιο πιθανό και ωφέλιμο μου μοιάζει το αντίθετο). Και αυτό γιατί είναι φτιαγμένοι για να λειτουργούν σωστά. 

Ώς εκ τούτου, μια βασική αρχή από τον κόσμο των υπολογιστών με βοηθά να παρατηρώ δυσαρμονίες και στρεβλώσεις στον ανθρώπινο κόσμο. Αυτή είναι τα πρωτόκολλα επικοινωνίας. Τι είναι ενα πρωτόκολλο επικοινωνίας; Είναι η σύμβαση μεταξύ των υπολογιστών για το πώς θα μιλήσουν μεταξύ τους, δηλαδή τί σημαίνει το κάθε τι , η κάθε πληροφορία που ανταλλάσουν μεταξύ τους. Αν δεν υπάρχει πρωτόκολλο, η επικοινωνία δεν είναι εφικτή. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στον ανθρώπινο κόσμο. Ο καθένας μιλάει όπως θέλει, εννοώντας ότι θέλει, καταλαμβαίνοντας ότι θέλει, συμφωνόντας στο τέλος επί του τίποτα. Δεν είναι δυνατόν να ορίζουμε μια λέξη όπως θέλουμε στο μυαλό μας (πολλές φορές παραποιώντας τον αρχικό ορισμό της)  και μετά να συζητάμε επ αυτής απαιτώντας από τους άλλους να μαντέψουν την έννοια. Θεωρώ σημαντικό πρίν την έναρξη οποιασδήποτε συζήτησης να ορίζονται επακριβώς οι έννοιες που θα χρησιμοποιηθούν. Ειδάλλως οδηγούμαστε σε ανούσιες, ανύπαρκτες και εκνευριστικές διαφωνίες ή και σε ψεύτικες συμφωνίες. Αν δεν έχουμε προβεί σε αυτή τη διευθέτηση τότε θεωρώ ότι οι ερμηνείες που πρέπει να εννοούνται είναι επίσημες της ομιλούμενης γλώσσας (δηλ. αναφορές σε λεξικά). Πχ δεν γίνεται να συζητάμε για ελευθερία αν δεν έχουμε συμφωνήσει τι θα πεί ελευθερία. Δεν γίνεται να λέμε κάποιον ανήθικο αν δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τί θα πεί ηθική. Αυτό το φαινόμενο αποκτά μεγαλύτερη σπουδαιοτητα όταν έχουμε να κάνουμε με εκ φύσεως αόριστες έννοιες όπως καλό, κακό, σωστό, αρετή, όμορφο κα.

Ίσως κάποιοι να με βρίσκουν υπερβολικό και ιδιότροπο αλλά αποφάσισα να μην συμμετέχω σε συζητήσεις που δεν έχουν προβεί στην πιο  πάνω διευθέτηση.

 (Πολλά πήγαν στραβά στην ιστορία του ανθρώπου γιατί κάποιοι άλλα έγραψαν και άλλοι άλλα κατάλαβαν...)