Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Φιλοσοφίες της Κυριακής

I know that people do not give a shit about what i do, even thought they would not be able even to shit without it.

Αφιερωμένο στους επιστήμονες που είναι κλεισμένοι κάπου σε ένα υπόγειο, στους μηχανικούς που ξημεροβραδιάζονται πάνω από δυσεπίλυτα προβλήματα, στους οδηγούς ασθενοφόρων, στον καλό κύριο που απαντά την γραμμή του 11892 μετά τις 12 για να απαντήσει την ηλίθια ερώτηση μας, στις όμορφες αεροσυνοδούς, στους οδηγούς λεωφορείων,τραμ και μετρό, στον κλειδαρά μου, στον φούρναρη και στον γαλατά... Στην κορούδα στα Starbucks που μου ψήνει τον καφέ του φίλτρου μου με τόσο μεράκι... στους νοσοκόμους... και σε άλλους πολλούς. Αφιερωμένο σε όλους τους ανώνυμους ήρωες που φροντίζουν η καθημερινότητα και το αύριο να είναι το ίδιο καλό ή και καλύτερο από το χθές... Που φροντίζουν να έχουμε αύριο.

Μή αφιερωμένο στον κάθε λογής μαιντανό, ρεπανάκι, δυόσμο που ρυπαίνει το κάθε μεσο ανθρώπινης επικοινωνίας. Μή αφιερωμένο στους αγράμματους και ανίδεους δημοσιογράφους, στους αλαζόνες της σκηνής, δηθεν χορευτάδες, μασκαράδες, αηδόνια. Μη αφιερωμένο στους καταχραστές του πνέυματος, δήθεν παραμυθάδες, ποιητάρηδες,  φιλοσοφάρηδες, πολιτικάντηδες. Μη αφιερωμένο σε όλους τους δηθεν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: