Bye Bye Bill

Έφυγε και ο Bill. Έπιασε σύνταξη. Άραγε αναρωτήθηκε κανένας πόση σύνταξη θα παίρνει; Τώρα ήρθε η ώρα της κρίσης. Τα στρατόπεδα γνωστά. Από τη μία οι απανταχού πολέμιοι, δεν είναι και λίγοι, θα λένε για ένα μεγάλο απατεώνα που πήρε τα λεφτά του κοσμάκη με δόλιες μεθόδους και ανάρμοστες πρακτικές. Από την άλλη οι λάτρεις μιάς από τις προσωπικότητες που άλλαξαν τον ρού της ιστορίας. Προσωπικά, πάντα είχα μια μάλλον θετική στάση απέναντί σε αυτόν και την Microsoft. Δεν μπορώ να τον κατηγορήσω για ανάρμοστες πρακτικές μιάς και αυτές είναι ενδογενείς του καπιταλισμού. Αν δεν ήταν αυτός, θα ήταν κάποιος άλλος. Από την άλλη όλη αυτή η εχθρική κουλτούρα αναπτύχθηκε κυριώς από τους αντιπάλους του με όχι και τόσο καλές προθέσεις. Κατ εμέ ίσως ο Bill να είναι ο Ρομπέν των Δασών της εποχής μας. Πήρε τα λεφτά από τους μεσαίους, γιατί τα προιόντα της Microsoft τα αγοράζουν οι μεσαίοι και πάνω, και τώρα τα αναδιανέμει στους φτωχούς. Πόσοι άραγε, μή μισητοί θα το έκαναν ή  στη θέση του η θα το κάνουν στην δική τους; Θα το κάνουν και όλοι αυτοί που τον κατηγορούν για μονωπολιακές πρακτικές και αθέμιτο ανταγωνισμό; Για να δούμε... Θα πούν τώρα οι δικηγόροι του διαβόλου ότι κάνει διαφήμιση. Αναρωτιέμαι πόσα έσοδα πρέπει να φέρει μια διαφήμιση ύψους 20+ δισ. για να είναι επικερδής. Αλλά και πάλι η διαφήμιση κτυπάει τους μεσαίους! Και να σκεφτείς, υπάρχουν άνθρωποι που μισούν τον Gates και ψηφίζουν Μπερλουσκόνι. Από εκεί και πέρα οι επιχειρηματικές του αποφάσεις είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστές και είναι αυτές που καθόρισαν σε ένα μεγάλο μερος την εξέλιξη στο χώρο των υπολογιστών τα τελευταία χρόνια. Γι αυτό thumbs up για τον Bill και bye bye...

Ξεροκέφαλος...

Ίσως σε κάποια πράγματα να είμαι ξεροκέφαλος. Πολλοί με έχουν πει ακραίο, είρωνα, σταλινικό γουρούνι... Και όλα αυτά γιατί κάποτε μπορεί να νοσταλγώ τον υπαρκό σοσιαλισμό (όχι κατ ανάγκη της ΕΣΣΔ), να μήν με χαλάει να κρεμάσω κανά καπιταλιστικό γουρούνι, να πηγαίνω(πήγαινα μάλλον) και καμιά πορεία του ΠΑΜΕ. Τότε με ανακυρήσσουν ανελεύθερο, δικτάτορα, φασίστα. Ίσως και να είμαι... αλλά φταίω εγώ; Όταν βιώνω γεγονότα όπως αυτά των τελευταίων ημερών μπορώ να συγκρατήσω τα κτηνώδη μου ένστικτα; Πληροφοριακά, την Παρασκευή ένα τσιράκι του αξιότιμου κ. Σιακόλα απέλυσε την μητέρα μου με αφορμή, ακούστε, ότι αντέδρασε ανάρμοστα σε ρατσιστικό σχόλιο. Η πραγματική αιτία ήταν ότι διεκδίκησε συλλογική οργάνωση. Μεσαίωνας! Και μετά μου λέτε θεωρίες(μαλακίες) για ελεύθερη αγορά, ανταγωνισμό και άλλες ομορφιές του καπιταλισμού. Άι στο διάολο λέω και γω, καλοαναθρεμένα παιδάκια των νεόπλουτων.

"Αυτοί που βρίσκονται ψηλά θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαί. Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει..."

έλεγε και ο Μπρέχτ. Πόσο δίκιο είχε...

Οπόταν, συνεχίζοντάς,

Ναι είμαι ξεροκόφαλος! Και σ όποιον αρέσουμε λέει και ο φίλος μου ο Dark Era!

Αλλυλεγύη στους απεργούς του Jumbo,

Μποϊκοτάζ σε Jumbo και Super Home Center

Εμπρός της γής οι κολασμένοι!

Συντροφικά, ο Pak.

Αναζητώντας την ... απόδειξη

Πάντα είχα αυτή την βαθύτερη πεποίθηση ότι ο άνθρωπος ασχολείται με την φιλοσοφία μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει τα βαθύτερα του αισθήματα και έντσικτα. Για να δώσει άλλοθι στις πράξεις του και να εξυψώσει τις ζωώδεις του ορμές σε ανθρώπινα και πολλές φορές υπεράνθρωπα επίπεδα. Ελάχιστοι ήταν αυτοί που αναζήτησαν την πραγματική αλήθεια, το γιατί είναι έτσι τα πράγματα και όχι πως θα έπρεπε να είναι. Το παράδοξο είναι ότι ενώ η φιλοσοφία πρέπει να σε οδηγεί στη γνώση, το ταξίδι πάντα αρχίζει ανάποδα. Η γνώση θεωρείται δεδομένη και απλά ξεκινά το ταξίδι της απόδειξης της γνώσης. Ο άνθρωπος θεωρεί δεδομένη την πεποίθησή του ότι κάτι Είναι και αρχίζει να αναζητεί τις λογικές εκείνες δομές που θα δώσουν γερά θεμέλια στην ήδη αυταπόδεικτη και δεδομένη αλήθεια. Κλασσικό παράδειγμα μπορεί να θεωρηθεί η πίστη η όχι σε κάποιο θεό. Όλοι έχουν την δική τους δεδομένη άποψη και αλήθεια και απλά ψάχνονται για να αποδείξουν την ορθότητα της επιλογής τους. Η όλη διαδικασία γίνεται για την περισυλλογή επιχειρημάτων και όχι για την αναζήτηση της ίδιας της αλήθειας. Γι αυτό είναι πιό πιθανό στην βιβλιοθήκη κάποιου "άθεου" να βρείς βιβλία του Νίτσε, του Μάρξ η του Δήμου παρά του Παΐσιου και αναλόγως αντίθετη θα είναι η εικόνα στου "θεοσεβούμενου" . Και πολλές φορές αναρωτιέμαι, γιατί το ψάχνετε αφού ήδη ξέρετε;

Τον ίδιο δρόμο ακολούθησαν και οι ίδιοι οι φιλόσοφοι, ακόμη και οι επιστήμονες. Την αναζήτηση όχι της αλήθειας αλλά της απόδειξης. Τακτική που οδήγησε στα μεγαλύτερα κολλήματα της ανθρώπινης ιστορίας. Οι αλχημιστές έφαγαν όλο τον μεσαίωνα να βρούν την συνταγή να φτιάχουν τεχνητό χρυσάφι θεωρώντας ότι αυτή η δυνατότητα είναι δεδομένη. Αν μελετήσει κάποιος τις βιογραφίες μεγάλων επιστημόνων και φιλοσοφων θα διαπιστώσει αυτό το φαινόμενο. Ότι ανάλωσαν την ζωή τους αναζητώντας την απόδειξη. Το άλλοθι της μεγάλης πίστης τους, αυτής της πίστης που τους γέμιζε την ζωή. Κάποιοι τα κατάφεραν γιατί έτυχε η δική τους αλήθεια να συμπίμπτει με την πραγματική. Αλλά οι περισσότεροι απότυχαν... Αυτό όμως που άφησαν πίσω τους είναι το έργο τους. Ένα έγρο που πολλές φορές οδηγεί και άλλους στο ίδιο στραβό μονοπάτι. Γι αυτό και υπάρχουν τόσοι δρόμοι για τόσες διαφορετικές αλήθειες, όλοι βασισμένοι σε πολύ ισχυρά θεμέλια. Παρά το ότι στο τέλος η αλήθεια μπορεί να είναι μόνο.. μία.

Ίσως αυτό να είναι η αρχή των κακών. Η νοοτροπία που σκοτώνει την συζήτηση. Αυτό που τόσο άρχισε να με ενοχλεί στο διαδύκτιο. Αυτή η φλυαρία, η διάθεση επίδειξης εξυπνάδας και γνώσης, γνώσης μυημένης από πεποιθήσεις άλλων. Είναι εκεί που η συζήτηση αρχίζει να γίνεται αγώνας ποδοσφαίρου για το ποίος θα παραθέσει την καλύτερη βιβλιογραφία, το ποιός θα πεί το πιο πειστικό απόφθεγμα.  Και όσο αυτή χάνει το νόημα της τόσο εγώ φεύγω ακόμα πιό μακριά...

Δεν ξέρω ίσως να ήταν καλύτερο να προσπαθούμε να πειστούμε παρά να προσπαθούμε να πείσουμε, ίσως.

Κύριοι τα κουπόνια σας!

 

Μεγάλο Σάββατο! Οι πιστοί οργιάζουν, βάζουν τα καλά τους! Είναι η μέρα που γίνονται καλοί άνθρωποι, μέχρι αύριο. Και οι αντί-πιστοί στην αντεπίθεση. Είναι η εποχή που τους ευνοεί να αποδείξουν ότι ο θεός δέν υπάρχει, είναι ψέμα. Ότι τα πάντα είναι μια πλεκτάνή, ένα παιχνίδι εξουσίας, μια μυστική συμφωνία κάποιων σοφών. Τους φταίνε όλα, οι παπάδες, οι πιστοί, τα έθιμα και ο θεός, ο μεγάλος τους εχθρός. Και δώστου μίσος και υποκρισία και απ τους δύο. Σε μια εποχή που έπρεπε να κυριαρχεί η αγάπη. Τουλάχιστον για τα υπαρκτά, τους ανθρώπους. Και μετά κάποιοι με λένε εμένα ακραίο και φανατικό. Τί ειρωνεία... Το μεγάλο μου παράπονο από την διαλεκτική. Γιατί πρέπει πάντα να υπομένουμε την αντίθεση; Γιατί να μην περνάμε απευθείας στη σύνθεση;

Από εκεί και πέρα το νέο, συμβολικό, ήρθε από την Αμερική, τες ΗΠΑ. Μοιράζουνε κουπόνια λέει στα σούπερμάρκετ! ΄Ωπας, τί έγινε παλικάρια; Στην μητρόπολη της ελευθερίας; Στην μητέρα του φιλελευθερισμού, κουπόνια; Αυτά δεν τα έκανε μόνο ο ¨κακός¨ Στάλιν; Οι άθεοι κομμουνιστές; Το πετρέλαιο καλπάζει, ο πλανήτης ψήνεται, οι ΗΠΑ απειλούνται με πτώχευση, οι μισθοί μας εξανεμίζονται,  η Κύπρος έχει ξεράνει, τα τρόφιμα έχουν γίνει χρυσάφι αφού χρησιμοποιούνται για να φτιαχτεί πετρέλαιο. Η ανθρωπότητα στο χείλος της καταστροφής, καμιά πενηνταριά χρονάκια μας δίνουν οι επιστήμονες. Και όλα αυτά ούτε 20 χρόνια μετά που άρχισε το νέο μας πείραμα, η ¨Νέα Τάξη¨, η εποχή της ελευθερίας. Το πείραμα που μπροστά του ο υπαρκτός σοσιαλισμός μοιάζει με παιδική ασθένεια. Αυτό που θα μας στείλει στον αγύριστο μία και καλή. Και μετά κάποιοι λένε ότι ο όρος "υπερκατανάλωση" είναι σχετικός και πλασματικός. Ότι οι ανάγκες του ανθρώπου δεν μπορούν να οριστούν. Ότι αυτή είναι η χάρη του καπιταλισμού, η ομορφία του. Ότι τα όρια, οι απαγορεύσεις και οι κανόνες είναι απανθρωπιά, δικτατορία, ολοκληρωτισμός.

Η υποκρισία πραγματικά δεν έχει όριο στις μέρες μας. Η κάθε λογής νομεγκλατούρα του κόσμου, οι δήμιοι της ανθρωπότητας βγήκαν στον δρόμο. Βγήκαν να καταδικάσουν την Κίνα λέει γιατί παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Θιβέτ. Που είσασταν κύριοι όταν οι χώρες σας εισέβαλαν σε ξένα κράτη; Θα κάνετε τα ίδια και για τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου; Τουλάχιστον το Θιβέτ είναι μια εσωτερική υπόθεση και δεν είμαστε εκεί για να ξέρουμε, για να πάρουμε σωστή άποψη. Πέστε τουλάχιστον την πραγματική σας έγνοια που δεν είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά η άνοδος της Κίνας και ο κίνδυνος της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας σας. Άκουγα προχθές τον πρέσβη της Κίνας στο ραδιόφωνο (ναι, του δώθηκε η ευκαιρία να μιλήσει) να απαντάει σε ένα "ειδήμονα" δημοσιογράφο για το Θιβέτ. Του απάντησε με τρείς απλές ερωτήσεις, " ξέρεις άνθρωπέ μου που είναι το Θιβέτ, θα το βρείς στον χάρτη, έχεις πάει για να δείς την πολιτική κατάσταση εκεί;". Δυστυχώς στις μέρες μας, με την χρήση της τεχνολογίας, γίναμε όλοι φιλόσοφοι, ειδικοί και επιστήμονες. Φτιάξαμε όλοι άποψη, πλαστή και ψεύτικη... Είναι η μεγαλύτερη ασθένεια της τεχνολογίας. Ενώ προσφέρει πρόσβαση στην αλήθεια, πολλαπλασιάζει το ψέμα. Και αυτό είναι κακό, γιατί ενώ η αλήθεια είναι πεπερασμένη το ψέμα είναι άπειρο.

Τέλοσπάντον, Αγαπάτε Αλλήλους, το έχει η μέρα! Καλό Πάσχα!

IQ Στρουθοκάμηλου.

Αυτό νιώθω ότι έχω κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση τον τελευταίο καιρό. Θα βρεθεί κανένας χριστιανός(η οτιδήποτε άλλο φτάνει να καταλάβω ο φτωχός) να μου εξηγήσει τί ζόρι τραβάτε εσείς οι Έλληνες με την Μακεδονία; Γιατί να μην ονομάσουν οι άλλοι την χώρα τους όπως θέλουν; Δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω... Ούτε εδάφη ζήτησαν ούτε τίποτα. Απλά το αυτονόητο, το όνομα της χώρας τους να είναι το όνομα της περιοχής που μένουν. Όσο περισσότερο μουλαρώνετε τοσο περισσότερο ανάβουνε τα εθνικιστικά ένστικτα και από τις δυο πλευρές. Και από την άλλη δεστε το και αλλιώς. Το μεγαλύτερο μέρος της Θράκης άνήκει στην Τουρκία. Και η Σμύρνη και η Ιωνία και η Κωσταντινούπολη. Όμως κανείς δεν σας απαγόρευε να χρησιμοποιείτε τα ονόματα στις περιοχές σας, στις πόλεις σας, στις ομάδες σας... Θα μου πείτε τώρα και αυτά δικά σας είναι.. Ισχυρό επιχείρημα, δεν μπορώ να πώ... Κάποιος θα μου προσθέσει ότι στο μέλλον θα αρχίσουν να έχουν επεκτατικές βλέψεις και εδαφικές απαιτήσεις. Ε ναί, όσες έχετε και σείς τώρα. Να σας θυμίσω την Βόρεια Ήπειρο, το "Πάλι με χρόνια με καιρούς".. Αλλά είπαμε και αυτά δικά σας είναι. Τελοσπάντων είπαμε θα περιμένω αυτόν τον χριστιανό να μου εξηγήσει. Α και να εξηγηθώ, δεν έχω πάρει θέση ακόμα, περιμένω την εξήγηση.